Leesvragen overzicht

Tekstvragen

Narrative across media. The languages of storytelling:

In een game beslist een speler hoe het leven van een avatar zich ontwikkelt en hoe het zal aflopen; goed of slecht. Ook het leven van zo’n spelkarakter verloopt volgens een narratief. Is het noodzakelijk om voordat je gaat spelen, de geschiedenis van het karakter te weten en de doelen de bereikt moeten worden? Of kan een spel ook ‘body’ krijgen wanneer niets bekend is?

Challenging the magic circle: how online role-playing games are negotiated by everyday life:

Volgens Copier moet de ‘magic circle’ als het ware opengebroken worden, omdat een spel onderdeel uitmaakt van een samenleving, een cultuur, waarbij men door middel van overleg de regels enzo kan aanpassen. Als er niet meer zo’n ‘magic circle’ sfeer zou bestaan rondom een spel, zou het dit makkelijker maken voor mensen die niet gamen om het toch te proberen? Zoja, hoe zou dit ingewijd moeten worden?

Serious games from an apparatus perspective:

Pelletier stelt in haar model dat we ons ervan bewust zijn dat we een spel spelen, dus dat we als het ware onze positie als speler objectief kunnen bekijken. Aan de andere kant zegt ze dat het nodig is om wanneer er sprake is van educatie in een spel, om als docent de leerlingen om de zoveel tijd er bewust van te maken dat het een spel is en dat ze zich er niet in moeten onderdompelen, omdat het anders geen effect zou hebben. Hiermee zegt ze dus eigenlijk twee tegenovergestelde dingen. Hoe gaat dit precies in z’n werk volgens haar?

Kadervraag:

Is het mogelijk om bij een serious game ook de magic circle open te breken, zodat iedereen mee mag beslissen over de regels en de regels zo aangepast kunnen worden of is er dan geen sprake meer van serious game (of juist nog meer)?